Relatie

Een relatie is knokken. Een relatie is onvoorwaardelijke liefde. Een relatie is ruzie maken, fouten maken, vergeven en verder gaan. Alle mensen van de oude stempel lukt het om 50 jaar of meer getrouwd te zijn. Weet je waarom? Omdat zij hebben geleerd niet zomaar op te geven!

Mensen moeten beseffen dat jullie 2 individuen zijn, met 2 verschillende achtergronden en dat jullie op 2 verschillende manieren zijn opgevoed. Natuurlijk is het dan lastig, maar geef je altijd op als het lastig wordt? Nee! Waarom dan wel met een relatie?

Samen aan een relatie werken is een levenlang durend proces. Maar als je echt van elkaar houdt, heb je dat voor elkaar over. Er bestaan geen perfecte relaties zoals elke film en elke televisieserie je dat probeert wijs te maken. Niks en niemand op deze wereld is perfect. Daarom is het de uitdaging om het voor jullie samen in jullie ogen perfect te maken en te houden.

Zie een relatie als een uitdaging, niet als een last. Echte liefde is niet zo ver weg als dat iedereen denkt.. Vertrouwen en communicatie zijn de sleutelwoorden! 

Liefde

Ze zeggen dat liefde alles goed maakt. Dat echte liefde alles overwint. Maar wat nou als je wel echt van elkaar houdt, maar je hebt zovaak ruzie dat je niet meer weet wat je moet doen?

In mijn geval is hij de enige die ik nog over heb na alle ellende met mijn familie en dergelijke. Mijn schoonfamilie is de beste, ik zou niet weten wat ik zonder ze moet. Hun zoon is echt de liefde van mijn leven.

Helaas is het zo dat ik door een aantal omstandigheden het vertrouwen in mijn vriend volledig kwijt ben. Dit valt terug te krijgen, maar dan moet ik me over die omstandigheden zien heen te zetten. Dat is me eerder gelukt, maar hij heeft het vertrouwen wederom kapot gemaakt.

Ik ben geen opgever, en vooral nu ik bijna 3 jaar samen ben met hem wil ik dit niet zomaar weggooien. Maar wat moet ik dan? Communiceren en vertrouwen zijn het belangrijkste in een relatie. En dat zijn precies de twee dingen die ik nu mis..

Ik hou zielsveel van hem, maar ik weet het even niet meer. 

Technologie

Kinderen. Technologie. Spelen? Fantasie? Sinds de komst van steeds meer technologie, smartphones, tablets en weet ik het wat allemaal, is het mij opgevallen dat de kinderen van tegenwoordig totaal geen fantasie meer hebben.
Ouders keuren het goed als kinderen urenlang "spelen" op de tablet. Sterker nog ze sporen het aan. Sinterklaas, Kerst, Verjaardagen. De cadeautjes die ze krijgen zijn vaak niet écht speelgoed. Geen speelgoedpoppetjes meer waarmee ze hele verhalen kunnen naspelen of zelf scenario's mee verzinnen. Nee ze krijgen tablets. Met Apps. Zodat ze eindelijk stoppen met zeuren en hun tijd verdoen achter zo'n zwart klein schermpje.
Waar gaat het heen met deze kinderen? Waar is het leuke geknutsel gebleven tussen ouders en kinderen, de communicatie tussen ouders en kinderen. Of waar zijn de ouders gebleven die gezellig met de kinderen meespelen, hele verhalen verzinnen met die simpele niet-bewegende poppetjes.
Buitenspelen zie je kinderen amper meer doen. Want dan "vervelen" de kinderen zich zo snel. Niet meer lekker in de zandbak spelen en vies worden, zandtaartjes maken of gewoon simpelweg voetballen op het grasveldje om de hoek..
Al die apps die ook speciaal zijn ontworpen voor kinderen, om op te spelen. En dan vraagt de mensheid zich af waarom kinderen zo lui en zo snel te dik worden.

Stilzitten achter een vierkant schermpje met een zak chips ernaast. Dat is de definitie van spelen tegenwoordig. Dat verpest de gezondheid en creativiteit van de kinderen van tegenwoordig.

Spijtig. 

Dingen waar ik goed in ben.

Iedereen is goed in bepaalde dingen, toch? Ben ik de enige die mij er aan irriteert dat het soms niet eens wordt gewaardeerd, dat het niemand opvalt als je ergens goed in bent?

Je haalt bijvoorbeeld een goed cijfer op school, maar er is iemand die een hoger cijfer heeft gehaald dan jij en dat er even goed inwrijft bij je. Daar gaat je goede gevoel over je goede cijfer.

Moet iedereen nou altijd zo doen? Laat sommige mensen toch eens trots zijn op wat ze hebben bereikt zonder ze gelijk te overtreffen. Ja het kan een duwtje in de rug zijn om nóg beter te presteren dan de vorige keer, maar soms is het toch ook gewoon fijn om even de waardering te krijgen waar je op dat moment behoefte aan hebt?

Als nooit iemand het tegen je zegt: IK BEN TROTS OP JE!
Leer nu ook trots te zijn op jezelf, en op wat je al hebt bereikt. Ja er zal altijd iemand beter zijn dan jij. Maar JIJ bent JIJ. Niemand anders kan JIJ zijn. Iedereen is uniek. Iedereen is wel ergens goed in. Wees trots op daar waar jij goed in bent.

En als je het gevoel hebt dat al je harde werk voor niks is? Ooit wordt al je harde werken beloont. Heb geduld.

Nee ik snap ook niet dat er mensen rondlopen die maar in hun vingers hoeven te knippen om te krijgen wat ze willen. Die mensen met hun schijnbaar perfecte leventje. Maar vergeet daarbij niet dat ELK HUISJE zijn EIGEN KRUISJE heeft. Je weet niet wat er achter de schermen bij die ander gebeurd, dus veroordeel ze ook niet.  

Welkom.

Welkom op mijn weblog.
Leuk dat u hier even komt lezen.


Om mijzelf maar even voor te stellen, ik ben een gewoon meisje van bijna 20 jaar oud, die af en toe de behoefte heeft om te schrijven over de onderwerpen die in mij opkomen.

Dingen die mij bijvoorbeeld irriteren, dingen die mij pijn doen, dingen die ik niet begrijp. Ik zal over van alles schrijven. De ene keer misschien meerdere dagen achter elkaar een blog. De andere keer misschien maar 1 blog per maand.

Net afhankelijk van de hoeveelheid inspiritatie die ik opdoe. Hopelijk vindt u het leuk om mijn blog te lezen, ik wens u daarom ook veel plezier, en misschien inspireer ik u ook wel om anders over bepaalde dingen na te denken.

Groetjes,

LittleModel